Стравот и желбите на македонизмот во карантин (6)

Имаме интересни кажувања за односот на Јане Сандански кон Егзархијата.

Алексо Мартулков, р. 1878 г. во Велес, починал во Скопје. Алексо Мартулков [50]

Алексо Мартулков сведочи за настани кои се одиграле во почетокот на август 1908 г. и во првата седмица од август 1909 г.:

„Другарите од Солун, Струмичко и некои серчани беа отишле многу напред во своето отоманизирање и имаа јавни отомански централистистички настроенија, јавно повлијаени од итихатчиските кругови 

Стравот и желбите на македонизмот во карантин (5)

Во предговорот кон спомените на Јане Сандански (Скопје 1995) македонскиот историчар Иван Катарџиев, тврди дека Јане Сандански после Општиот рилски конгрес (октомври 1905 г.) застанал на македонистички позиции.

Јане Сандански (во средината) со свои соборци.

Спиро Певецот, Георги Казепов, Јане Сандански, Говедарчето и Петар Милев.

Според А.Динев: „Сите на снимката се убиени од великобугарите.“

Х.Силјанов во вториот том од неговата најзначајна книга го приложил сведочењето на Стефан Камилев кој раскажува за една дискусија на Јане Сандански којашто ја искажал на средба во Софија на 26.11.1907 г. на која се расправало по предлогот да се влезе во прговори и согласност со Б.Сарафов и И.Гарванов (членови на ЗП на ВМОРО).

Стравот и желбите на македонизмот во карантин (4)

Како еден од значајните настани во „македонското национално ослободително движење“ во борбата против „врховистичките орудија“ после Првата светска војна, во македониската историографија се смета упатениот на 9-ти март 1919 г. „Апел до македонскиот народ“.

Но, апелот не е до „македонскиот народ“ (во македонистичка смисла на поимот), туку до „македонското население“. Во овој aпел до македонското население меѓу другото се кажува:

„1. Македонското население, без разлика на народност и вера, ...има цврста и свесна желба неговата земја да се запaзи цела и неразделена како самостојна политичка единица на

Стравот и желбите на македонизмот во карантин (3)

Во текот на 1895/1896 г. Даме Груев е егзархиски училишен инспектор во Солунската егзархиска машка гимназија, но во учебната 1987/87 г. божем поради безбожност ја губи службата. За сослушвањето кај егзархот Јосиф I, Даме во своите спомени кажува:

Дамјан Груев Дамe Груев

Егзархот Јосиф I Егзархот Јосиф I

„учебната година 1897/98 останав без служба. По пријава на општинскиот претседател на Егзархијата ме повикаа на сослушување, божем поради безбожност.

Стравот и желбите на македонизмот во карантин (2)

Македонскиот историчар Крсте Битовски во 1997 г. пишува:

„Дилеми: како се викала ревoлуционерната организација при нејзиното формирање и дали познатиот, меѓутоа недатиран Устав кој Организацијата го нарекува „Бугарско-македоно-одрински револуционерни комитети“ е прв? [Не е Бугарско-македоно-, ами Бугарски македоно- з.м.] Кај нас, [т.е. во РМ] со определена задршка, се смета дека е тој прв Устав на Организацијата. Патем, тој не треба да се бара во Бугарија - го има и во нашата библиотека.

Бугарската историографија Уставот го прогласува за дело на Конгресот на Внатрешната организација (ВО) одржан 1896 г. Три причини се основни (јас би рекол чисто политички - кажува К.Битовски) што го инспирираа К.Пандев да посегне по такво очевидно фалсификување на вистината. 

Стравот и желбите на македонизмот во карантин (7)

Дали Ванчо Михајлов манипулирал со цел да го оцрни Јане Сандански како расколник во ВМРО, или има вистина во тврдењето дека Јане Сандански после убиството на Б.Сарафов и И.Гарванов се сраќавал со Фердинад?

Ванчо Михајлов Ванчо Михајлов

Во своите спомени Ванчо Михајлов приложил писмо за кое кажува дека е напишано од Иван Балабанов, во кое, Балабанов на 27.12.1957 г. на В.Михајлов меѓу другото му напишал:

Стравот и желбите на македонизмот во карантин (1)

Блазе си им на таквите кои без нужната проверка го усвојуваат сето тоа што им годи како вистина!
Непријатната вистина боли. Но, уште понездраво е да се живее со опсесивно бекство од вистината за себе, дезориентиран во магловитиот штит на себезалажувањето.

Зборот доверба не постои во научната методологија

Оттука, неприфатлив е отворениот повик на Бранко Црвенковски искажан во 1998 г. на предизборниот митинг на СДСМ во Гази Баба:

„СДСМ секогаш покажувала на дело како се сака својата татковина и никогаш, како некои други, не го постави прашањето дали Илинденците се чувствувале Македонци или не...“

(в-к. „Нова Македонија“, Скопје 06.10.1998)